ترور اسپرینگ
Meet the actual nature of MKO

سازماندهی پس از انقلاب برای شروع فاز مسلحانه

29

سازماندهی پس از انقلاب برای شروع فاز مسلحانه
با توجه به کش و قوس هایی که سازمان از سال 54 تا مقطع انقلاب اسلامی بدان دچار شده بود، پس از فروپاشی رژیم سلطنتی، احتیاج به سازماندهی سازماندهی پس از انقلاب برای شروع فاز مسلحانهمجدد و مطرح ساختن دوباره خود داشت. برای رسیدن به این هدف، جذب و تربیت نیرو و گسترش تشکیلات، ضروری ترین اقدام سازمانی به حساب می آمد. بنابراین، آن دسته از بازماندگان سازمان که با رجوی و سیاست هایش همنوا بودند، شروع به عضو گیری از میان اقشار مختلف، اعم از محصل، دانشجو، کارمند، کارگر و غیره نمودند و این اعضا را در قالب تشکل های مختلف سازماندهی کردند. فعال ترین بخش سازمان مجاهدین خلق در برهه ی پس از انقلاب، بخش اجتماعی بود که شامل نهادهای دانش آموزی، دانشجویی، کارگری، کارمندی، محلات، اداری، پزشکی و … می شد 1. البته این بار بخش عمده ی اعضای جدید را دانش آموزان تشکیل می دادند و برای جذب آنان تلاش فراوانی می شد. به همین منظور، «سازمان جوانان مجاهد» که در اصل شاخه جوانان سازمان محسوب می شد، در اردیبهشت سال 58 اعلام موجودیت کرد 2. مجاهدین با ارائه تحلیل زیر، جذب دانش آموزان را سیاستی کارآمد در آن مقطع می دانستند:

3دانش آموزان بی شعورترین افراد به لحاظ سیاسی و عقب مانده ترین و پایین ترین اقشار جامعه هستند و به همین جهت مثل مومی هستند که می توان آنها را به هر شکلی درآورد… “.

از دیگر امتیازات عضوگیری دانش آموزان، تعداد زیاد آنها و ارتباط تنگاتنگشان با اقشار مختلف مردم بود. اهم فعالیت های اجرایی سازمان در این دوره، برگزاری میتینگ ها، انتشار نشریه و شرکت در تظاهرات بود که قریب به هفتاد درصد از عوامل اجرایی سازمان در اموری از قبیل تبلیغات، شرکت در میتینگ ها و تظاهرات، حفظ نظم این برنامه ها، درگیری ها و تشنجات شهری را دانش آموزان تشکیل می دادند 4 . نشریه مجاهدین خلق با عنوان «مجاهد»، بعد از مرداد 58 منتشر شد و همانند هر نشریه سازمانی دیگر، تریبون رسمی اعلام نظرها، بیانیه ها و مواضع سازمان در مقاطع مختلف و از مهم ترین ابزار معرفی و تبلیغات مجاهدین محسوب می شد. البته شایان ذکر است که در تابستان سال 58، دقیقا از مرداد تا بیست و هفت مهر، و به دنبال سخنرانی امام که در آن منافقین را از کفار بدتر خوانده بودن، سازمان به تعطیل کردن دفاتر و روزنامه ی مجاهد اقدام نمود و علت این تعطیلی را نیز در نشریه خود، اعتراض به وجود خفقان و نبود آزادی عنوان کرد 5. یکی از اقدامات تبلیغاتی مجاهدین بکارگیری دانش آموزان، به خصوص دختران جوان، به منظور جلب توجه بیشتر برای فروش نشریه در خیابان ها بود که این مسئله جدای از پیامدهای سوءاخلاقی به دستاویزی تبلیغی برای مظلوم نمایی سازمان و جلب توجه مردم به آن تبدیل شد.

از دیگر قسمت های مهم بخش اجتماعی سازمان (پس از انقلاب) نهاد کارگری بود که به لحاظ جذب نیرو اهمیت فراوانی داشت. مجاهدین برای جلب حمایت کارگران، نیروهای خود را به کارخانه ها می فرستادند و با طرح شعارهای جذاب، استفاده از دروغ و افترا و بزرگ نشان دادن مسائل نامطلوب در سیستم اقتصادی، کارگران را به عضویت در سازمان ترغیب نمودند. نشریه «بازوی انقلاب»، مختص ارگان کارگری، از دیگر اقدامات تبلیغی سازمان بود. همین رو نشریات «پیام خلق» و «فریاد گودنشین» از نمونه نشریه های منتشر شده سازمان پس از انقلاب بودند. یکی از اقدامات سازمان برای جذب نیرو، در مثال زیر آوره شده است: تصمیم گیرندگان سازمان، «عباس داوری 6» از اعضای قدیمی سازمان را در هیبت یک کارگر ساده به کارخانه فرستادند و پس از مدتی با عنوان همان کارگر ساده، برای استفاده های تبلیغاتی او را در کادر مرکزیت سازمان جا دادند7 . «فرهاد نیری»، عضو نهاد کارگری مجاهدین در مورد اقدامات نهادهای کارگری در آن دوره گفته است:

“…مسئله دیگری که – به دلیل وجود کارخانجات و ادارات مهم- در نهادها تاکید زیادی روی آن می شد، کسب اطلاعات و شناسایی افراد و اماکن حساس و سرقت مدارک و اموال کارخانه ها و اداره های مهم بود. 8

از این نمونه می توان به حمله هوادارن تشکیلات مجاهدین به شرکت هلی کوپترسازی «بل» و سرقت بسیاری از اسناد و مدارک، به انضمام سه میلیون تومان پول نقد اشاره کرد که به بهانه ی امپریالیستی بودن آن کمپانی صورت گرفت. حرکت عمده ی دیگر نهاد کارگری، تاکید بسیار بر راه اندازی اعتصابات کارگری در سال 59 و همراه شدن در اعتصابات کارخانجات کفش ملی بود 9. اما مهمترین ارکان تشکیلات سازمان مجاهدین خلق، پس از سازماندهی مجدد، رهبری آن بود. سازمان در آغاز انقلاب، به دلیل برخورداری از وجهه ی اسلامی و فعالیت های هدفدار و تشکیلات برای جذب نیرو توانسته بود در مقایسه با سایر گروه ها، جمعیت نسبتا زیادی را با انجام کارهای تبلیغاتی منسجم و هدفمند در مجامع دانشجویی و دانش آموزی جذب خود کند و تکیه گاه اجتماعی خود را بر اقشاری بنا نهاد که در اوج احساسات و تحولات روانی بود؛ ضمن اینکه مبارزه با امپریالیسم و در راس آن آمریکا، شعار همه جریانات شکل گرفته بعد از انقلاب بود. با این خصیصه ها قاعدتا سازمان نیازمند رهبری مدیر و با دانش مذهبی قوی بود، اما فی الواقع قدرت رهبری سازمان- که در شخص رجوی متمرکز شده بود- بیشتر در تشکل و اجرا نمود داشت تا توانایی تبیین احکام و اعتقادات 10 . رجوی در انتخابات خبرگان، مجلس شورای اسلامی و همین طور اولین دوره انتخابات ریاست جمهوری نامزد سازمان مجاهدین بود و در هرسه شکست خورد. او پس از سازماندهی مجدد در تشکیلات علاوه بر رهبری سازمان، مسئول تعلیمات نیز بود و کلیه خطوط عملکرد سازمان زیر نظر وی تدوین می شد. این برنامه ریزی ها و جهت گیری ها، در مجموعه ای به نام «مرکزیت باز» که شامل مسعود رجوی، موسی خیابانی، علی زرکش یزدی، مهدی ابریشمچی، عباس داوری، محمدرضا ضابطی، محمود شهابی، محمد حیاتی و محمد علی توحیدی بود، تدوین می شد که مسئول این مجموعه هم شخص رجوی بود. بعد از مدتی تدوین خط مشی ها، برنامه ای مورد نظر به مجموعه ای به نام «شوررای مرکزی» برای اجرا در بخش های مختلف ارجاع می شد. اعلام مواضع و سخنرانی ها به مناسبت های مختلف نیز اغلب به وسیله رجوی انجام می گرفت؛ مثلا بحث «تبیین جهان» به عنوان یکی از بخش های مهم ایدئولوژیک سازمان، در سال 59، طی 15 جلسه در دانشگاه شریف توسط مسعود رجوی برگزار شد 11.

دیگر منابع:

تبار ترور، مروری بر تاریخچه و کارنامه تروریستی سازمان مجاهدین خلق، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، محمدصادق کوشکی

مطالب مشابه